Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012


         28η  οκτωβρίου  1940
     
« Ο  Γκράτσι,(σ.σ.πρέσβης της Ιταλίας στην Ελλάδα )  στο  βιβλίο  του,  το  γραμμένο  είν’  αλήθεια  μ΄  έντονο- αν  και  καθυστερημένο -  αίσθημα  ντροπής  για  τη  συμπεριφορά  των  ανθρώπων  πού  κυβερνούσαν  τότε  τη  χώρα  του,  λέει  πώς  τα  χέρια  του  Μεταξά,  καθώς  κρατούσαν  το  τελεσίγραφο,  ελαφρότρεμαν  συγκινημένα  και  τα  μάτια  του,  πίσω  από  τα  γυαλιά,  είταν  υγρά.  Αυτό- εξηγεί  ο  Γκράτσι- συνέβαινε  πάντα  στον  Μεταξά  όταν  είτανε   συγκινημένος.  Η  στιγμή,  πραγματικά,  είταν  δραματική  κι’ επίσημη.  Το  βάρος  της  ευθύνης  απέναντι  στην  Ιστορία,  στο  έθνος,  στις  παραδόσεις  του,  θα  μπορούσε  να  λυγίσει  πολύ  στιβαρούς  ώμους.  Ας  ειπωθεί  προς  τιμήν  του  Μεταξά  ότι  δεν  λύγισε  τους  δικούς  του.  Είναι  ολοφάνερο  πώς  μέσα  στη  συνείδησή  του  μιλούσε  εκείνη  την  ώρα  κάτι  πέρα  από  την  πρακτική  φρόνηση  και  τον  πολιτικό  ρεαλισμό.  Μέσα  στη  νύχτα,  στο  σαλονάκι  αυτό  όπου  βρισκόταν  μόνος  του  υπόλογος  απέναντι  στην  Ελλάδα,  εντολοδόχος  της,  ο  Μεταξάς  άκουσε  μέσα  στο  αίμα  του  τη  βαθειά  φωνή  της  εθνικής  ψυχής. Όταν   αποδιάβασε  το  κείμενο,  σήκωσε  τα  μάτια  του,  κοίταξε  καλά  τον  πρεσβευτή  και  με  φωνή  συγκινημένη  αλλά  στέρεα,  είπε :
Alors,  c’est  la  guerre.  Ώστε  λοιπόν,  πόλεμος. »

Απόσπασμα  από  το  κεφάλαιο ‘Ύπέρ  βωμών  και  εστιών ’  του  βιβλίου :
‘ ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΕΠΟΠΟΙΪΑ  1940-1941 ’   Άγγελου  Τερζάκη

Αιωνία  η  μνήμη  όλων  των  ηρώων  της  Ελληνικής  εποποιϊας,  ηγητόρων,  στρατευσίμων  και  Λαού.
Ζήτω  η  αθάνατη  Ελλάδα  μας,  το  Φώς  του  κόσμου.
Χρίστος  Α Αθανασόπουλος
Christathan.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου