Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012


                                             ΜΝΗΜΕΣ

Πάτρα,  Δευτέρα,  πρωί  ώρα  8  της  28ης  οκτωβρίου    του  1940.  Μια  ηλιόλουστη  ημέρα  με  καταγάλανο  ουρανό.  Ετοιμάζομαι  να  πάω  σχολείο  ( 3η Δημοτικού ).  Η  μητέρα  μου  πληροφορείται  από  τον  πλανόδιο,  αλλά  τακτικό,  γαλατά  μας  ότι  οι  Ιταλοί,  μας  κήρυξαν  τον  πόλεμο.  Μού  λέγει,  χαρακτηριστικά ,  « δεν  θα  πάς  σχολείο  γατί  φοβάμαι»  όλα  έδειχναν  ήσυχα,  οπότε,  γύρο  στις  8,45 π.μ.  η  ωραία  μας  Πάτρα,  η  πόλη  του  Αγίου  μας  Ανδρέα,  ξαφνικά,  άρχισε  να  σείεται  από  τις  εκκωφαντικές  εκρήξεις  των  ιταλικών  βομβών,  όπου  σμήνος  ιταλικών  αεροπλάνων  βομβάρδιζε  την  πόλη  απηνώς.  ΟΙ  Ιταλοί  αεροπόροι,  αδιακρίτως,  χωρίς  επιλογή  στρατιωτικών  στόχων,  άδειαζαν  όλο  το  φονικό  φορτίο  τους  πάνω  στην  ωραία  μας  Πάτρα,  θέλοντας  να  κάμψουν  το  φρόνημα του  Λαού.  Αλύπητα  χτυπήθηκε   η  οδός  « τριών  Ναυάρχων »  ( τα  παρτέρια στην  μέση  της  οδού,  νόμισαν  ότι  ήταν  Ελληνικά   στρατεύματα ).  Χτυπήθηκε  το  Δικαστικό  Μέγαρο  και  ο  κινηματογράφος « Πάνθεον »  η  οδός « Δ. Γούναρη »  η  περιοχή  του  Αγίου  Διονυσίου  το  λιμάνι  κ. α.  Ο  γενικός  απολογισμός  της  πρώτης  ημέρας,  είπαν,  ότι  εκτός  των  καταστροφών  σε  σπίτια, εγκαταστάσεις κ.τ.λ.,  ήσαν  350  νεκροί,  κατ’  άλλους  1200,  όλοι  εκ  του  αμάχου  πληθυσμού.  Ευτυχώς  το  12ον  Σύνταγμα  του  Στρατού  μας  στα « σύνορα »  (συνοικία των Πατρών )  δεν  εθίγη. 
Μετά  την  λήξη  του  βομβαρδισμού,  στις  ψυχές  μας  η  « παγωνιά »  του  θανάτου.  Αξέχαστες  ώρες,  αξέχαστες  στιγμές.
Αυτά  θυμάται , ένα  παιδάκι,  τότε,  8  ετών,  τώρα  γέρων  80  ετών.
Μέσα  από  τα  βάθη  της  ψυχής  μου  επαναλαμβάνω ,  με  πλήρη  συνείδηση  και  επίγνωση,  το  του  Αγίου  Αποστόλου  μας  Παύλου : « ευχαριστώ  τον  Θεόν  μου  διά  την  επ’εμού  ανεξιχνίαστον     αυτού  οικονομία ».   ΧΡΟΝΙΑ  ΠΟΛΛΑ.

ΧΡΙΣΤΟΣ Α ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

christathan.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου